Theodor van der Lans (Haarlem, tweede Paasdag 1959).
Formatief
Deed Frans/Engels (Nieuwe Lerarenopleiding ZWN) en kultureel werk aan de Haagse Sociale Academie. Leerzaam maar niet de juiste fit. “Als politieagent voor een klas staan was het niet helemaal”. Ik wilde bouwen aan kennis en kennis delen. Ik studeerde af als empirisch socioloog aan de Rijksuniversiteit Leiden (1989).
Volgde daarnaast trainingen, cursussen en opleidingen. Waarvan Film & Scenario aan de Amsterdam Film School (2016) een van de leukste was.
Ik werkte in de journalistiek (dag- en weekbladen), Human Resources en als zelfstandig adviseur in complexe organisatieveranderingen.
Film en Verhalen
Sinds 2012 maak ik film- en documentaires. Mijn short film Waves of Hope (2017) over een advocaat die voor een ingrijpende keuze gesteld wordt, is op diverse filmfestivals vertoond en gewaardeerd om de sobere en emotionele zeggingskracht.
Kenmerkend voor zowel mijn filmwerk, als ook mijn verhalen, is dat de menselijke worsteling centraal staat. Met het verleden, met anderen en met jezelf. Het zijn de uitgangspunten van het existentialisme (Jean-Paul Sartre c.s.) die herkenbaar zijn. Als schrijver debuteerde ik met Chloe’s Wraak (2019), een filmscenario.
Soms nemen zaken tijd. Veel tijd! “Misofoon (Moord in het Agnetapark)” zag pas na jaren van schrijven, schrappen, herschrijven én polijsten het publieke licht (2026). Zoals het ook in mij kroop, zal een sentiment ook bij lezers onder de huid gaan zitten en emoties opwekken.
Tick
Ik houd van het Franse en het Italiaanse leven, een buitengewoon goed samengaande combinatie. Italiaanse familiewaardes staan hoog in mijn vaandel. Een grote tafel, binnen of buiten, met elkaar eten en drinken, lange gesprekken met familie en vrienden, onvoorwaardelijk! Is er iets belangrijkers in het leven?
“This is the time and place
To bring out our memories
It’s written on every face
I can see it in you, you can see it in me.”
uit: Family Tree – Gerry Rafferty (1979)
Muziek
Muziek in vele vormen is mijn levensadem (blues, rock, singer-songwriter, reggae, jazz, cross-over). Het is de muziek die me bewaard en behoed heeft. Muziek heeft me talen doen begrijpen en leren spreken. Elke dag is er muziek in mijn leven! The Doobie Brothers typeerden het juist:“Music is the doctor”. Er is geen beter medicijn. Vijfentwintig jaar heb ik gepopquizd in de Lage Landen. Enige faam heb ik opgebouwd als Steely Dan professor.
En zelf dan? Eerlijk? Ik zing wat (mee) en ken wat gitaarakkoordjes, maar mijn pianospel is na jaren nog steeds niet om over naar huis te schrijven.